przemocpng [300x68] 
 
Europejska Karta Praw i Obowiązków Rodziców

Europejska Karta Praw i Obowiązków Rodziców została ogłoszona i przyjęta w roku 1992 przez Europejskie Stowarzyszenie Rodziców (European Parents Association) z siedzibą w Brukseli. Polska - dzięki aktywności Społecznego Towarzystwa Oświatowego - jako pierwszy kraj z Europy Środkowej uzyskała w roku 1993 pełne członkostwo (afiliacja w 1991) w EPA i bierze aktywny udział w działalności na szczeblu europejskim.

Rodzice mają prawo do wychowania swoich dzieci w duchu tolerancji i rozumienia dla innych, bez dyskryminacji wynikającej z koloru skóry, rasy, narodowości, wyznania, płci oraz pozycji ekonomicznej.
Rodzina ma obowiązek wychować swoje dzieci w duchu odpowiedzialności za siebie i za cały ludzki świat.

Rodzice mają prawo do uznania ich prymatu jako „pierwszych nauczycieli” swoich dzieci.
Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci w sposób odpowiedzialny i nie zaniedbywać ich.

Rodzice mają prawo do pełnego dostępu do formalnego systemu edukacji dla swoich dzieci, z uwzględnieniem ich potrzeb, możliwości i osiągnięć.
Rodzice mają obowiązek zaangażowania się jako partnerzy w nauczanie ich dzieci w przedszkolu.
 
Rodzice mają prawo dostępu do wszelkich informacji o instytutach oświatowych, które mogą dotyczyć dzieci.
Rodzice mają obowiązek przekazywania wszelkich informacji przedszkolom, do których uczęszczają ich dzieci, informacji dotyczących możliwości osiągnięcia wspólnych ( tj. domu i przedszkolu) celów edukacyjnych.

Rodzice maja prawo wyboru takiej drogi edukacji dla swoich dzieci, która jest najbliższa ich przekonaniom i wartościom uważanym za najważniejsze dla rozwoju ich dzieci.
Rodzice mają obowiązek dokonania świadomego wyboru drogi edukacyjnej, jaką ich dzieci powinny zmierzać.

Rodzice mają prawo domagania się od formalnego systemu edukacji tego, aby ich dzieci osiągnęły wiedzę duchową i kulturową.
Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci w poszanowaniu i akceptowaniu innych ludzi i ich przekonań.

Rodzice mają prawo wpływać na politykę oświatową realizowaną w przedszkolach ich dzieci.
Rodzice mają obowiązek osobiście włączać się w życie przedszkola ich dzieci i stanowić istotną część społeczności lokalnej.

Rodzice mają prawo do pomocy materialnej ze strony władz publicznych, eliminującej wszelkie bariery finansowe, które mogłyby utrudnić dostęp ich dzieci do edukacji.
Rodzice maja obowiązek poświęcać swój czas i uwagę swoim dzieciom, tak aby wzmocnić ich wysiłki skierowane na osiągnięcia określonych celów nauczania.

Rodzice mają prawo żądać od odpowiedzialnych władz publicznych wysokiej jakości usługi edukacyjnej.
Rodzice mają obowiązek poznać siebie nawzajem, współpracować ze sobą i doskonalić swoje umiejętności „pierwszych nauczycieli” i partnerów w kontakcie: przedszkole – dom.
 
 

Apel dziecka do rodzica

1) Nie psuj mnie, dając mi wszystko, czego zapragnę. Przecież; niektórymi prośbami wystawiam Cię jedynie na próbę.
2) Nie obawiaj się czasem wobec mnie postępować twardo i zdecydowanie. Tego potrzebuję, bo to daje mi poczucie bezpieczeństwa.
3) Nie pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że to Ty pomożesz mi zwalczyć je w zarodku.
4) Nie zachowuj się tak, abym czuł się młodszym niż jestem. To sprawia, że postępuję głupio, chcąc być dorosłym.
5) Nie karć mnie w obecności innych. Najbardziej skutkuje, gdy zwracasz mi uwagę w sposób spokojny i dyskretny.
6) Nie ochraniaj mnie przed konsekwencjami mojego złego zachowania. Potrzebne mi są również bolesne doświadczenia.
7) Nie przejmuj się zbytnio, gdy mówię: "Nienawidzę Cię". To nie Ciebie nienawidzę, lecz Twojej władzy nade mną.
8) Nie doprowadzaj do tego, abym swoje pomyłki uważał za niewybaczalne grzechy. To niszczy moje poczucie wartości.
9) Nie przejmuj się tak bardzo moimi małymi dolegliwościami. Czasami, to jedyny sposób, by zwrócić na siebie Twoją uwagę.
10) Nie gderaj. W przeciwnym razie będę się przed tym bronił, udając głuchego.
11) Nie składaj mi pochopnych obietnic. Czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich potem nie dotrzymujesz.
12) Nie zapominaj, że zawsze za wszelką cenę staram się wyrazić, co czuję. Dlatego niekiedy popełniam błędy.
13) Nie przesadzaj z tą moją uczciwością. Czuję się przez to skrępowany i sprawia, że po prostu kłamię.
14) Nie zmieniaj zasad postępowania ze względu na układy. To wywołuje we mnie zamęt i utratę wiary w siebie.
15) Nie zbywaj mnie, gdy zadaję Ci pytania. W przeciwnym wypadku przestanę Cię pytać o cokolwiek, a odpowiedzi poszukam gdzie indziej.
16) Nie mów mi, że mój strach i obawy są głupie czy bezpodstawne. One naprawdę są bardzo realne.
17) Nigdy nie sugeruj, że tylko Ty jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam szok, gdy widzę, że taki nie jesteś.
18) Nigdy nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną i przepraszanie mnie jest poniżej Twojej godności. Twoje przyznanie się do winy budzi we mnie szacunek i serdeczność w stosunku do Ciebie.
19) Nie zapominaj, że rosnę szybko. Zapewne trudno Ci dotrzymać mi kroku, ale proszę Cię, postaraj się.

Tekst anonimowy

Wszelkie prawa zastrzeżone © Szkoła Podstawowa im. Władysława Rdzanowskiego w Radziejowicach

Realizacja: Superszkolna.pl

Zaszyfrowany adres tej strony